Το Τελευταίο Λειτούργημα του Αθλητισμού

Ένα κείμενο του Σάββα Κ. Εγγονίδη
Διαιτητής - Ο Χαμένος Ήρωας…
Πράγματι...
Ένας χαμένος ήρωας του αθλητισμού...

Η διαιτησία γενικά στην Ελλάδα,από τα πρώτα χρόνια κιόλας συνήθιζε να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος του κόσμου,της κερκίδας και διαφόρων άλλων.
Άραγε γιατί;
Υποτίθεται ότι η διαιτησία και συγκεκριμένα στο ποδόσφαιρο είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά,δημιουργήθηκε ώστε να υπάρχει και να μπορεί να εκτελείται σωστά το άθλημα.
Που θα ήσουν εσύ κύριε οπαδέ-φίλαθλε αν δεν υπήρχε το επάγγελμα του διαιτητή;
Άσε το 'χω-το'χω...Μαζί μου στα 5χ5 στα Playzone να βγάζεις τα απωθημένα σου,αφού δεν θα υπήρχε καν εκτέλεση του αθλήματος του ποδοσφαίρου στα επαγγελματικά και ερασιτεχνικά δρώμενα και εσύ δεν θα μπορούσες να δεις τίποτα.
Θα μου πεις βέβαια ρε Σάββα πλάκα μας κάνεις,πόσο έχει χειραγωγηθεί η διαιτησία από παράγοντες κ.λ.π. για το χρήμα και γενικά στην Ελλάδα;
Άσε το 'χω-το'χω...Εδώ κατέστρεψε ολόκληρο πλανήτη ρε μαλάκα,ολόκληρη σου η ύπαρξη γυρνάει γύρω από αυτό δεν θα πείραζε τη διαιτησία το κολόχαρτο αυτό;
Αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι θα βάλουμε όλους τους διαιτητές και στο ίδιο τσουβάλι.
ΝΑΙ αν θες ακούσεις και αυτό από 'μένα,υπάρχουν και πουλημένοι...
Υπάρχουν όμως και κάποιοι άντρες-γυναίκες που πορεύονται με αξιοπρέπεια και υπηρετούν πιστά το επάγγελμα αυτό κατά τη διάρκεια της πορείας τους,υπάρχουν και κάποια αγόρια-κορίτσια που τώρα ξεκινάνε το ταξίδι τους στη διαιτησία που έχουν όνειρα να βγάλουν ασπροπρόσωπους τους γονείς τους,τους φίλους τους,τους ανθρώπους που αγαπάνε...
Θυσιάζουν τα πάντα από τη προσωπική ζωή,τη δουλειά,την οικογένεια μέχρι και τους φίλους τους,για να είναι συνέχεια στα γήπεδα από το πρωί μέχρι και το απόγευμα και να προπονούνται σκληρά χωρίς καμία πραγματική υποστήριξη από το κράτος.
Δε το 'ξερες;Ε,μάθε και αυτό ότι δεν προπονούνται μόνο οι ποδοσφαιριστές/ιες.Ναι προπονούνται και αυτοί και μάλιστα πιο σκληρά για του λόγου το αληθές.
Και για το τέλος θα απευθυνθώ σε 'σένα αγαπητέ οπαδέ-φίλαθλε που περιμένεις ένα Σάββατο-μια Κυριακή,να πας να βγάλεις τα σπασμένα μιας εβδομάδας από τη μίζερη ζωή που κάνεις,που πας και αρχίζεις να κατεβάζεις από Παναγίες μέχρι και...
Άσε...
Λοιπόν άκου...
Εσύ οπαδέ-φίλαθλε,που είσαι στο όριο καρδιακού επεισοδίου ουρλιάζοντας σκαρφαλωμένος στα χαμηλά κιγκλιδώματα,που δίπλα σου έχεις το έτερον σου ήμισυ που υποδαυλίζει τη φωτιά που καίει τα σωθικά σου,να θυμάσαι πάντα ότι στο τέλος της διαδρομής για όλους υπάρχει μόνο η νίκη.Η ήττα είναι μια καταραμένη λέξη και ο καθένας κάνει ότι μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις προς όφελος της δικής του εκάστοτε ομάδας.
Αν μπερδεύτηκες με αυτό που είπα είσαι για τον ΕΝΦΙΑ-Μνημόνια μέχρι να σταματήσει το Κωνσταντίνου και Ελένης στον ΑΝΤ1.
Προσωπικά για 'σένα...
Και συνεχίζω...
Για ποιο λόγο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας μέσα στο γήπεδο;
Πως θα μάθουν να διαχειρίζονται καταστάσεις όταν αδικηθούν,όταν ατυχήσουν,όταν ζήσουν σε συνθήκες ελλείμματος αξιοκρατίας;
Καθίστε μια φορά ρε 'σεις και απολαύστε τις προσπάθειες όλων των παιδιών και των δύο ομάδων και των διαιτητών και στις δύο πλευρές του γηπέδου.
Χαμογελάστε στη νίκη και κλείστε με νόημα το μάτι στην ήττα.Χειροκροτείστε όσους προσπαθούν στον αγωνιστικό χώρο.Μεταδώστε τις όμορφες και ήπιες αντιδράσεις στα παιδιά σας και δώστε μεγάλη προίκα που θα τα συνοδεύει εφ'όρου ζωής.
Ευχαριστείτε τους διαιτητές για το τελευταίο λειτούργημα του αθλητισμού που έχει απομείνει που το προσφέρουν σχεδόν εθελοντικά γιατί δεν περιμένουν να ζήσουν από αυτό.Βλέπεις είναι πολύ λίγα από όσα εσύ νομίζεις ότι παίρνουν.Βάζουν από τη τσέπη τους μερικές φορές για να πάρουν αυτά που χρειάζονται.
Πίστεψε με...Δεν φτάνουν ούτε για το Χαράτσι της ΔΕΗ…
Ένας ήρωας είναι και ο διαιτητής...που χάθηκε στη πορεία μιας χώρας που έχει τη τάση τους ήρωες να τους κλείνει στις φυλακές...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου