Πλέι οφ για πρωταθλητή στο ποδόσφαιρο; Θέλετε να έχουμε νεκρούς;

Με τo μίσος να κυλάει στις φλέβες οπαδών και παραγόντων όλων των μεγάλων ομάδων, το σενάριο διεξαγωγής πλέι οφ για την ανάδειξη πρωταθλητή στη Superleague απλά τρομάζει!
 Γράφει ο Αλέξανδρος Σόμογλου.

Mίσος, μίσος, μίσος… Μίσος για τον αντίπαλο, μίσος γα τον πρόεδρό του που μας απειλεί δημόσια, μίσος για τον «στημένο» διαιτητή που μας «καθάρισε» όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία, μίσος για τον υποστηρικτή της αντίπαλης ομάδας, μίσος για τον «τσάτσο» δημοσιογράφο…

Ο επίλογος μιας χρονιάς που υποτίθεται ότι θα μας οδηγούσε στον πρόλογο μιας νέας καλύτερης εποχής για το ελληνικό ποδόσφαιρο, έχει μετατραπεί εδώ και πολλές εβδομάδες στον απόλυτο εφιάλτη κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου.

Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου, αντικρίζεις μόνο μίσος. Το χειρότερο; Αντί να διακρίνεις μια αχτίδα φωτός στο βάθος του τούνελ, αντί επεισόδια σαν αυτά του Πανθεσσαλικού (στα οποία από τύχη δεν θρηνήσαμε κάποιο νεκρό) να λειτουργούν ως καμπανάκι συναγερμού για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, χρησιμοποιούνται ως νερό στο μύλο του φανατισμού και της εκτός ορίων αντιπαλότητας.

Και να ‘ταν μόνο το ποδόσφαιρο; Το κλίμα μέσα στο οποίο διεξήχθησαν οι περσινοί τελικοί της Basket League αποδείχτηκε φωτεινή εξαίρεση σε έναν αθλητισμό που μοιάζει να χρησιμοποιεί το μίσος ως μοναδική κινητήρια δύναμή του.

Δημόσιες τοποθετήσεις παραγόντων που οπλίζουν τα χέρια ανεγκέφαλων. Άρθρα δημοσιογράφων (ή «δημοσιογράφων»), που δηλητηριάζουν τη σκέψη νέων παιδιών. Αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που θυμίζουν… τρομοκρατικές προκηρύξεις.

Μην επιχειρήσετε να προσωποποιήσετε όσα γράφω ανάλογα με το χρώμα των γυαλιών που φοράτε. Βαθιά μέσα σας, ξέρετε ότι τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στο συγκεκριμένο «παιχνίδι των λυγμών», είναι δεκάδες και εκπροσωπούν – υποτίθεται - τα συμφέροντα όλων των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου και του ελληνικού αθλητισμού.

Δεν σας κρύβω ότι παρακολουθώντας το κλίμα μέσα στο οποίο διεξήχθησαν τα φετινά πλέι οφ της Superleague (με το δηλητήριο του μίσους να κυλάει στο χορτάρι όλων των γηπέδων περισσότερο από την ίδια την μπάλα), σκέφτηκα τι θα συνέβαινε αν το «άγιο δισκοπότηρο» που περίμενε τον νικητή στο τέλος της διαδρομής, δεν ήταν ένα εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά το ίδιο το πρωτάθλημα!

Μπορείτε να γυρίσετε το χρόνο και να ταξιδέψετε νοερά στην Άνοιξη του 2018; Μπορείτε να φανταστείτε να διεξάγονται πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή, σε συνθήκες όπως αυτές που επικρατούν σήμερα στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

Με βάση καθαρά αγωνιστικά κριτήρια, η συγκεκριμένη ιδέα δεν με χαλάει. Δεν τη θεωρώ ιδανικό μοντέλο διεξαγωγής ενός πρωταθλήματος, αλλά στη δική μας Μπανανία δεν με χαλάει κιόλας…

Το ερώτημα είναι, είμαστε σε θέση να διεξάγουμε με ασφάλεια ένα μίνι πρωτάθλημα με τη συμμετοχή Ολυμπιακού, ΑΕΚ, Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ; Την απάντηση δεν θα τη δώσω εγώ. Όλοι σας τη γνωρίζετε…

Κι αν τελικά εκεί στη Superleague, επιλέξουν το συγκεκριμένο μοντέλο, ας συνάψουν σύμβαση συνεργασίας (εκτός από χορηγούς) με νοσοκομεία και γραφεία τελετών. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι δεν αργεί η μέρα που θα θρηνήσουμε ξανά νεκρό σε ένα ελληνικό γήπεδο. Και τότε θα είναι αργά για να προχωρήσουμε σε καταμερισμό ευθυνών…
Πηγή: sdna.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου