Αλέξανδρος Κούρτογλου: Ανάδειξη νεαρών και ντόπιων παικτών όχι κατ΄ανάγκη αλλά βάση προγραμματισμού!

Ο ταλαντούχος τεχνικός κ. Κούρτογλου Αλέκος, παραχωρώντας συνέντευξη στην «Ε.Φ.» και στον Γιάννη Παρασύρη, μίλησε για γενικά θέματα του ποδοσφαίρου, ενώ τόνισε ότι η ανάδειξη των νεαρών και ντόπιων ποδοσφαιριστών θα πρέπει να επιτευχθεί μέσα από την αλλαγή νοοτροπίας και όχι από την εφαρμογή κάποιου πρόσκαιρου νόμο

Αναλυτικά ο Κούρτογλου δήλωσε:
Ε.Ρ.: Θα πρέπει οι ομάδες να δίνουν περισσότερες ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές;
Α.Π.: Πλέον ομάδες υψηλού επιπέδου με ευρωπαϊκή προοπτική όπως ο Ολυμπιακός έχουμε δει ότι άλλαξαν κατά πολύ την νοοτροπία τους σε σχέση με τους γηγενής και νεαρούς ποδοσφαιριστές δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στην ποδοσφαιρική τους ανάπτυξη μέσα στον σύλλογο καθώς έχουν καταλάβει οτι το οικονομικό κέρδος από την μία είναι μεγάλο σε ενδεχόμενη μεταπώληση που σε πολλές περιπτώσεις καλύπτει και ολόκληρο τον προϋπολογισμό της ακαδημίας και από την άλλη αγωνιστικά σε ένα πρωτάθλημα σαν το ελληνικό μπορούν να σταθούν και να προσδώσουν και ποιότητα.
Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται πολύ και στο εξωτερικό με μεγάλους συλλόγους π.χ. barcelona με την lemassia να βγάζει κάθε χρόνο ποδοσφαιριστές που πλαισιώνουν την πρώτη ομάδα αλλά και άλλους Ευρωπαϊκούς συλλόγους. Ο Ajax επίσης έφτασε στον τελικό ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με πολύ χαμηλό μέσο όρο ηλικίας. Αν μπορούν να το κάνουν ομάδες τέτοιου μεγέθους γιατί να μην το κάνουμε και στο σίγουρα λιγότερο απαιτητικό Ελληνικό πρωτάθλημα. Πράγμα όμως που προφανώς απαιτεί εξειδικευμένους προπονητές και μακροχρόνιο προγραμματισμό

Ε.Ρ.: Βάση προκήρυξης των πρωταθλημάτων ΕΠΣΗ, οι ομάδες πρέπει να έχουν στην βασική ενδεκάδα τους δύο ποδοσφαιριστές U21, αυτός ο αριθμός κατά την γνώμη σας θα μπορούσε να αυξηθεί και πόσο, ώστε να μπορέσουν να προωθηθούν και να πάρουν ευκαιρίες περισσότεροι νεαροί ποδοσφαιριστές;
Α.Π.: Σίγουρα οι ποδοσφαιριστές μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν με την εμπειρία τους να προσδώσουν ποιότητα στην οποιαδήποτε ομάδα με στόχο να πετύχει τον σκοπό της. Όμως πόσο ουτοπικό είναι για μια ομάδα τοπικού πρωταθλήματος να πετύχει τον στόχο της παραμονής ή ακόμη και στόχο πρωταθλητισμού αν δεν εμπιστευτεί και δεν επενδύσει στην σωστή ποδοσφαιρική διαπαιδαγώγηση των νεαρών τις παικτών.? Επιπλέον τα κέρδη είναι πολύ περισσότερα για ένα τοπικό σύλλογο.

Οικονομικά σε κάποια μεταπώληση νεαρού ποδοσφαιριστή αλλά και στην αποφυγή δαπανών με την αγορά ενός μεγαλύτερου σε ηλικία ποδοσφαιριστή με κάποιες απολαβές ο οποίος θα πρέπει πάλι την επόμενη χρονιά να αντικατασταθεί. Τέλος το κίνητρο που έχουν τα παιδιά της κάθε περιοχής να αναδειχθούν μέσα από την ομάδα της περιοχής τους περιοχής τους συνήθως είναι πολύ μεγάλο και προσδίδει πάθος κατά την διάρκεια των αγώνων αλλά και των προπονήσεων που πολλές φορές είναι το ζητούμενο.

Ε.Ρ.: Στις ερασιτεχνικές κατηγορίες (ΕΠΣ), θα μπορούσε να υπάρξει ένα συγκεκριμένο όριο ηλικίας στους ποδοσφαιριστές, από την στιγμή όπου υπάρχουν και τα εργασιακά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, ώστε να μπορέσουν να αγωνίζονται περισσότεροι νέοι ποδοσφαιριστές και να γίνουν πιο νεανικά και αναπτυξιακά τα πρωταθλήματα ΕΠΣ;
Α.Π.: Νομίζω πως το ζητούμενο που είναι η ανάδειξη των νεαρών και ντόπιων ποδοσφαιριστών θα πρέπει να επιτευχθεί μέσα από την αλλαγή νοοτροπίας και όχι από την εφαρμογή κάποιου πρόσκαιρου νόμου. Ίσως θα ήταν ένα πρώτο βήμα αλλά αν οι παράγοντες δεν καταλάβουν πως μόνο να κερδίσουν έχουν από τους νεαρούς ποδοσφαιριστές και οι προπονητές δεν πιστέψουν στις δυνατότητές τους, να δουλέψουν με νεαρούς ποδοσφαιριστές τότε πάλι αργά ή γρήγορα τα πράγματα θα επιστρέψουν στην ''εύκολη'' λύση αγοράς ''έμπειρων'' ποδοσφαιριστών, που σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο εύκολη πιά με την οικονομική κρίση που επηρεάζει και το ποδόσφαιρο.

Ε.Ρ.: Κατά την γνώμη σας, τι κίνητρο πρέπει να έχει ένα μικρό παιδί όπου κάνει τα πρώτα του βήματα σαν ποδοσφαιριστής μέσα από τις ακαδημίας κάποιας ομάδας;
Α.Π.: Πιστεύω ότι τα κίνητρα των νεαρών ποδοσφαιριστών θα πρέπει να είναι εσωτερικά δηλαδή ο κάθε ένας νεαρός ποδοσφαιριστής να έχει κίνητρο εξέλιξης και εσωτερικής παρακίνησης και να μην ψάχνει κίνητρα άμεσης αναγνώρισης ή άμεσων επιτυχιών πράγμα που δύσκολα επιτυγχάνεται. Και για τον λόγο αυτό πολλές φορές παρατηρούμε το φαινόμενο πολύ νεαροί ποδοσφαιριστές να σταματούν το ποδόσφαιρο πρίν καν δοκιμάσουν το 30% των δυνατοτήτων τους.

Επίσης θεωρώ ότι οι προπονητές και ο ρόλος τους δεν είναι να εμφανίζουν κίνητρα στους νεαρούς ποδοσφαιριστές αλλά να τους κάνουν να σκέφτονται με τέτοιον τρόπο ώστε να βρίσκουν μόνοι τους κίνητρα να γίνονται συνεχώς καλύτεροι και να έχουν μία εσωτερική παρακίνηση. Μόνο έτσι θα ξεπερνούν τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις που δεν είναι λίγες στο ποδόσφαιρο.

Ε.Ρ.: Στο Ηρακλειώτικο ποδόσφαιρο κατά την γνώμη σας, υπάρχει ταλέντο και ποια στοιχεία κατά την γνώμη σας, πρέπει να διαθέτει ένας νεαρός ποδοσφαιριστής
ώστε να θεωρείται ταλέντο;
Α.Π.: Σίγουρα το γεγονός ότι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εξελιγμένα δίκτυα ακαδημιών, αυτό του ΠΑΟΚ, επιλέγει να κάνει συνεργασίες στο νησί και να αναπτύσσει κι εκεί ένα τμήμα scouting σημαίνει ότι γίνεται για κάποιον λόγο. Τώρα εγώ από την εμπειρία μου βλέπω ότι και καλοί και γρήγοροι και δυνατοί ποδοσφαιριστές υπάρχουν στις νεαρές ηλικίες.

Όμως οι έξυπνοι ποδοσφαιρικά παίκτες, αυτοί δηλαδή που μπορούν να προβλέψουν τις μεταβάσεις στις συνθήκες ενός αγώνα αλλά και να αντιδράσουν άμεσα και σωστά, όπως και αυτοί που δεν αφήνουν εξωγενείς παράγοντες να επηρεάσουν την ψυχολογία τους είναι δύσκολο να εντοπιστούν.

Δηλαδή η ποδοσφαιρική εξυπνάδα, η δυνατότητα ελέγχου των διακυμάνσεων της ψυχολογίας (mentality) και η αντοχή στην πίεση όπως και η εσωτερική παρακίνηση των νεαρών αθλητών μαζί με τα εμφανή ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά της ταχύτητας της δύναμης κτλ είναι αυτά που συνθέτουν τον παρεξηγημένο όρο του ''ταλέντου'' .

Ε.Ρ.: Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο παιδί  που όπου ήθελε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και τι έναν πατέρα που θέλει να στρέψει το παιδί του στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Α.Π.: Η προσωπική μου άποψη είναι πως η καλύτερη συμβουλή για ένα παιδί που θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο είναι να δοκιμάσει πολλά και διαφορετικά αθλήματα νωρίτερα, που δεν προβάλλονται ιδιαίτερα από τα μέσα και δεν δημιουργούν πολλές φορές πρότυπα και να καταλήξει στο ποδόσφαιρο αν τελικά αυτό αγαπάει περισσότερο.

 Επίσης να μην ασχοληθεί για να γίνει ο μέση αλλά για να τον γεμίζει χαρά η ενασχόλησή του με αυτό. Τώρα για τους γονείς που πολλές φορές είναι το πρόβλημα στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, θα τους συμβούλευα να χαίρονται με την χαρά των παιδιών τους και όχι να αναγκάζουν τα παιδιά τους να χαίρονται με την δική τους χαρά και δίψα για επιτυχίες.

Να δείχνουν στα παιδιά πως το παν είναι η ενασχόληση με τον αθλητισμό και όχι οι αμέτρητες διακρίσεις. Τέλος αν οι διακρίσεις και η ποδοσφαιρική εξέλιξη έρθει τότε είναι ευπρόσδεκτη. Αξίζει να αναφερθεί πως το 90% των παιδιών που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο δεν καταφέρνουν για πολλούς παράγοντες να ασχοληθούν με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, άρα ιδανικό θα είναι το 100% των παιδιών που ασχολούνται να έχουν ευχάριστες εμπειρίες να θυμούνται στην ενήλικη ηλικία τους και όχι μια εποχή γεμάτη άγχος για επιτυχίες και αυστηρή κριτική από τους γονείς του.

Ε.Ρ.:  Κάθε χρόνο κατά την διάρκεια της αγωνιστικής χρονιάς βλέπουμε αρκετές αλλαγές προπονητών, πια είναι η άποψη σας για αυτό το  «Ελληνικό»  φαινόμενο;
Α.Π.: Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο παρά το οτι δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό, στην Ελλάδα είναι σε έξαρση.
Όταν μια ομάδα, ολόκληρα πρωταθλήματα αλλά και γενικότερα πολλοί τομείς της κοινωνίας είναι ανοργάνωτοι, είναι δύσκολο να πετύχουν τους στόχους τους. Είναι, λοιπόν, φυσικό επόμενο με την νοοτροπία που επικρατεί να κοιτάμε να καλύπτουμε την ανοργανωσιά μας ρίχνοντας ευθύνες σε πρόσωπα και όχι σε καταστάσεις, σε ανθρώπους και όχι στα συστήματα ανοργανωσιάς ! Από την μία η ευθύνη για τις ενδεχόμενες αποτυχίες βαραίνει τα πρόσωπα που δέχονται να αναλάβουν και να διαχειριστούν από την θέση του προπονητή,  το χάος που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο γνωρίζοντας πως πολλές φορές αυτό είναι αδύνατο και η πορεία προδιαγεγραμμένη.

Όμως αυτή η επιλογή για το επάγγελμα του προπονητή είναι πολλές φορές οικονομικά μονόδρομος και οι υπεύθυνοι του χάους το εκμεταλλεύονται. Από την άλλη υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό εκτός από τους διοικούντες είναι και ο κόσμος που αντί να απαιτεί ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα της ομάδας που αγαπά και υποστηρίζει, έχει μάθει να αρκείται σε πρόσκαιρες λύσεις (π.χ. απομάκρυνσης προπονητών) , που πολλές φορές υποτιμούν την νοημοσύνη του.

Ε.Ρ.: Το φαινόμενο των ξένων ποδοσφαιριστών, όπου είναι πλειοψηφία στα ρόστερ των περισσοτέρων Ελληνικών ομάδων κατά πόσο πιστεύεται ότι επηρεάζει το να εξελιχθούνε περισσότεροι  Έλληνες ποδοσφαιριστές και αν έχει αντίχτυπο και στην Εθνική ομάδα;
Α.Π.: Είναι καλό να έρχονται ξένοι ποδοσφαιριστές στην χώρα μας που όμως κουβαλούν μια ποδοσφαιρική παιδεία και έχουν κάτι να προσδώσουν ποιοτικά στο εκάστοτε πρωτάθλημα. Να αγωνίζονται εφόσον είναι καλύτεροι από τους Έλληνες ποδοσφαιριστές στην ομάδα τους με αξιοκρατικά και όχι ξενοφοβικά κριτήρια. Από την άλλη τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ελληνικές ομάδες στις οποίες δυσκολευόμαστε να βρούμε έναν ή δύο Έλληνες ποδοσφαιριστές στην βασική ενδεκάδα ή και στο σύνολο των ρόστερ τους.

Αυτό φυσικά και είναι το άλλο άκρο.! Δεν νομίζω για παράδειγμα πως μια μικρομεσαία, αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι, ελληνική ομάδα δεν μπορεί να βρεί ή να δημιουργήσει όπως είπαμε παραπάνω, δικούς της ποδοσφαιριστές για να πετύχει τους στόχους της. Δυστυχώς φοβάμαι να καταλήξω στο συμπέρασμα πως η εικόνα που παρατηρούμε με πληθώρα ξένων ποδοσφαιριστών έχει την αιτία της σε μη αγωνιστικά κριτήρια αλλά σε επιχειρηματικά σχέδια που πολλές φορές εξελίσσονται στο σκοτάδι.

Από την άλλη οι Έλληνες ποδοσφαιριστές που ζουν και μορφώνονται ποδοσφαιρικά στο εξωτερικό βλέπουμε πως διαπρέπουν και πολλοί από αυτούς πλαισιώνουν ομάδες υψηλού επιπέδου στο εξωτερικό και κατ' επέκταση και την εθνική ομάδα της χώρας μας. Νομίζω για να περάσω και στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης πως το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη για διακρίσεις του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος.

Αυτό μπορεί μόνο να επιτευχθεί αν αλλάξει ο τρόπος που εκπαιδεύουμε τα νέα παιδιά στο ποδόσφαιρο, από τις εμπειρίες που παίρνουν αγωνιζόμενοι όσο το δυνατό περισσότερο στις ομάδες τους και από τις εμπειρίες που φέρνουν μαζί τους πίσω όταν μεταγράφονται σε ανώτερα πρωταθλήματα του εξωτερικού.

Του Γιάννη Παρασύρη
ΠΗΓΗ:  «Ε.Φ.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου